DOM NA SPRZEDAŻ

Dom  parterowy wolnostojący, pięknie położony, blisko las i jezioro. Salon z kuchnią 35m2, 3 sypialnie 14m2, dwie łazienki, garaż.

Jan Meslier (1664-1729)  TESTAMENT - fragmenty książki losowo wyświetlane.

Jan Meslier (1664-1729) był ...proboszczem w Etrépigny i But, we francuskiej Szampanii. Po swej śmierci zostawił parafianom dzieło swego życia - testament duchowy, w którym wyznaje całą prawdę o religii, której był funkcjonariuszem. Żaden ateista, heretyk, schizmatyk czy innowierca nie napisał nigdy tak antyreligijnej książki jak ten wiejski proboszcz, który umierając prosi Boga o przebaczenie, że nauczał chrystianizmu. Był człowiekiem niezwykle prawym, wstrzemięźliwym, surowych obyczajów. Żył samotnie i ascetycznie, oddając się kształcącym lekturom. Jako kapłan niezwykle troszczył się o swoją trzodę, wspomagał z własnych dochodów biedotę. Był nieustraszonym obrońcą sprawiedliwości, piętnował nadużycia panów wobec ludu, umierając rozdał wszystko swym parafianom. Wprawdzie nie wierzył w Boga, ale do końca życia był księdzem, a jego stosunek do parafian może być stawiany za wzór wszystkim księżom.   Czytaj więcej...   Istnienie Boga jest podstawą każdej religii. Niewielu zdaje się wątpić o jego istnieniu. Ale ten podstawowy artykuł wiary winien właśnie zastanowić każdy umysł skłonny do rozmyślań. Pierwsze pytanie katechizmu zawsze było i pozostanie najtrudniejsze do rozwiązania.Czyż człowiek może szczerze uważać się za przekonanego o istnieniu istoty niedostępnej zmysłom, której natura jest niewiadoma, a właściwości -jak to się stale utrzymuje- są dla nas niezrozumiałe?Ażeby przekonać mnie, że istota jakaś istnieje lub może istnieć, trzeba mi przede wszystkim powiedzieć, czym jest ta istota.Ażeby skłonić mnie do wierzenia w istnienie albo w możliwość istnienia takiej istoty, trzeba mi o niej powiedzieć takie rzeczy, które by sobie nie przeczyły i nie wykluczały się wzajemnie. Ażeby mnie wreszcie całkowicie przekonać o istnieniu tej istoty, trzeba mi powiedzieć takie rzeczy, które bym mógł zrozumieć. Trzeba mi dowieść, że niemożliwe jest, aby istota, której się takie właściwości przypisuje, nie istniała.   Myśli buddyjskie:  Zerwij kwiat - piękną, żywą, świeżą różę. Pachnie cudownie. Ukazuje nam wspaniały rytm w wirowaniu płatków, bogaty, jeszcze olśniewający kolor, delikatną, aksamitną fakturę. Porusza nas i zachwyca. Problem z różą jest taki, że pewnego dnia ona umiera. Wówczas opadają jej płatki; róża usycha; staje się brązowa i powraca do ziemi. Mądrości buddyjskie:  Tak zwany poważny człowiek od niepamiętnych czasów zadręcza innych w imię polityki, w imię wychowania, w imię moralności - to jest jego jedyną radością życia. Po prostu jest sado-masochistą. Anthony De Mello SJ  PRZYPOWIEŚĆ O KULACH - Kiedy wypadek pozbawił naczelnika wsi władzy w nogach, zaczął chodzić o kulach. Stopniowo rozwinął umiejętność szybkiego poruszania się - a nawet tańczenia i wykonywania małych piruetów ku rozrywce swych sąsiadów. Wbił sobie potem do głowy, żeby wyszkolić swoje dzieci w korzystaniu z kuł. Wkrótce chodzenie o kulach, stało się symbolem pozycji we wsi i niedługo wszyscy to robili. W czwartym pokoleniu, nikt we wsi nie potrafił chodzić bez kul. Program wiejskiej szkoły obejmował "Kularstwo-Teoretyczne-Stosowane", a rzemieślnicy wioskowi stali się sławni z jakości kul, które wyrabiali. Mówiło się nawet o opracowaniu elektronicznego zestawu kul na baterie! Pewnego dnia przed starszymi wsi stanął młody Turek i zwrócił się z pytaniem, dlaczego wszyscy muszą chodzić o kulach skoro Bóg dał ludziom do chodzenia nogi. Starszych wioski ubawiło to, że ten parweniusz uważa się za mądrzejszego od nich, postanowili, więc, dać mu nauczkę. "Czemu nam nie pokażesz, jak się to robi?" powiedzieli. "Zgoda", wykrzyknął młodzieniec. Pokaz ustalono na godzinę dziesiątą w następną niedzielę na placu wioskowym. Wszyscy tam byli, kiedy młody człowiek przykuśtykał o kulach na środek placu i gdy wioskowy zegar zaczął wybijać godzinę, wyprostował się i rzucił swoje kule. Cisza nastała w tłumie, gdy śmiało postąpił krok naprzód i upadł na twarz. To utwierdziło wszystkich w przekonaniu, że chodzenie bez pomocy kul jest całkiem niemożliwe.   Daty historyczne: 1963 - 23 V - Fidel Castro otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. 19 VI - w kosmos poleciała pierwsza kobieta Walentyna Tierieszkowa. 1 X - rozpoczęły się obchody 600-lecia Uniwersytetu Jagiellońskiego. 22 XI - zamordowany został prezydent J.F.Kennedy. Ciekawostki fizyczne: Do lat 40-tych XX wieku na Ziemi żyło 8 podgatunków tygrysa. W tych latach wymarły 3 z nich: irański, jawajski i balijski. Pozostałe 5 podgatunków zagrożonych jest wymarciem: tygrys bengalski - ok. 4000 osobników, tygrys indochiński - ok. 1275, tygrys sumatrzański - ok. 525, tygrys syberyjski - ok. 175 i tygrys południowochiński - ok. 25. Żyje więc obecnie w naturze około 6000 tygrysów i jest to liczba alarmująca. Anegdoty: Mówiąc kiedyś o Karolu Scheele, szwedzkim odkrywcy chloru i tlenu, Wiberg zauważył: - Gdy Scheele był w moim wieku, nie żył już od 9 lat.   Bajeczki do poduszeczki - Wiesław Matuch: Nie muszą sobie powtarzać bohaterowie bajek tego, by się dowiedzieć, do czego one służą. Dokładnie wiedzą, że ich przeznaczeniem jest czerpanie radości życia. Przygody bajkowiczów mają tylko jeden cel: cieszenie się, szczęście, radość, przyjemność życia. W bardziej kolorowych światach bajki są jeszcze bardziej kolorowe. Takich wizji doznała pewna bogini, kiedy zakładała na siebie piękne stroje. A ubierała się cudownie, zmyślnie, subtelnie. Pewnie nie wiecie w jakim celu? To wam powiem. By się podobać, przynieść radość i zachwyt temu, który ją pokocha całym sercem. Wiersze Wiesia Matucha: SFERA ZACHWYTU - W kwitnącej gałązce bzu we wszystkich melodiach świata w kolorach nieba - pulsuje sfera zachwytu Biegniesz po nocach i dniach - nic się nie ukryje przed tobą Nawet rzeczy niewidzialne wyprzedzasz Niczym płomień w ciemności - niecierpliwe twoje serce Nieważkość i nieomylność rozszerza ci piękno widzenia Docierasz do serc zapachem bzu Melodią kolorów docierasz w porę Skłaniasz wszystkich do zachwytu Pytasz jak pogodzić zapach z kolorem? Zagłębiasz się w sens Coraz szerzej i coraz prościej poznajesz możliwość chcenia I słyszysz szum skrzydeł co nie ranią Ziemi To mądrość szybuje na twoje wezwanie Nie zapomnisz tych chwil do końca jak ulubiony aromat