Wersja Beta 20-01-2010.

Copyright by Wojciech Mann 2010

Autor zaznacza, że fakt udostępnienia książki w Internecie nie oznacza, że prawo autorskie przestało obowiązywać. Rozpowszechnianie i powielanie książki bez zgody autora jest zabronione, jednakże autor chętnie udzieli zgody na zamieszczenie jej obszernych fragmentów na stronach internetowych.

Think Tanki.

PNAC.

„Grupa ekspercka "Projekt Nowego Wieku Ameryki", która wydała raport o wzmacnianiu obrony Ameryki domaga się pełnej dominacji USA. Najstraszniejszym aspektem dokumentu wydanego przez "Projekt", jest opisywany rodzaj transformacji obrony USA, który "nie nastąpi szybko, chyba, że zaistnieje jakieś zdarzenie katalizujące, jak nowy Pearl Harbour".

(…)

Sednem 11 września jest to, że dał pretekst do realizacji wcześniej ustalonego planu. Ten plan jest w dokumencie PNAC ("Projekt Nowego Wieku Ameryki"), napisanym prawie rok przed 11 września.”

Michael Meacher, brytyjski parlamentarzysta i minister środowiska w gabinecie Tony’ego Blaira odsunięty w 2003 za stawianie pytań w sprawie okupacji Iraku; członek Towarzystwa Fabiańskiego; członek organizacji Liderzy Polityczni dla Prawdy o 9/11.

Symbol PNAC. Strona organizacji:

http://www.newamericancentury.org/.

We wrześniu 2000 roku Projekt Nowego Wieku Ameryki (PNAC), neokonserwatywny think tank, publikuje sprawozdanie nazwane „Odbudowa Obrony Ameryki”, gdzie na 51 stronie pisze:

„(…) ponadto, proces transformacji, nawet jeśli przyniesie rewolucyjne zmiany, trwał będzie długo. Chyba, że zdarzy się jakiś katastroficzny i katalizujący przypadek, coś jak nowy Pearl Harbor”.

Z 18 sygnatariuszy tego dokumentu, aż 10 znalazło się w administracji Busha.

Oto niektórzy sygnatariusze:

Richard ‘Dick’ Cheney. Wiceprezydent w administracji Busha juniora w latrach 2001 – 2006. Czołowa postać przeprowadzenia 9/11. W administracji Georga Busha seniora (1989-1993) był Sekretarzem Obrony, a de facto ministrem wojny kierującym Inwazją na Panamę i pierwszą Wojną w Zatoce. W latach 1987-1989 dyrektor Rady Stosunków Zagranicznych (CFR). W latach 80’ głosował przeciwko wezwaniu południowoafrykańskiego rządu do wypuszczenia Nelsona Mandeli, a samego Mandelę uznawał za terrorystę. Członek komisji badającej aferę Iran-Contras.

Cheney w 1995 roku został Dyrektorem Generalnym w koncernie zbrojeniowym Halliburton. Wtedy to dwie firmy związane z Halliburtonem prowadziły interesy m.in. w Iraku, Iranie i Libii. Dzięki Cheneyowi Halliburton wykorzystał 1.8 miliarda dolarów pożyczek i otrzymał kontrakty na kolejne 1.8 miliarda dolarów. Gdy w 2001 roku Cheney został wiceprezydentem USA, powinien całkowicie zerwać związki z tym koncernem. Oczywiście tak się nie stało, a Cheney otrzymał od Halliburtona 150 tysięcy dolarów rocznie z tytułu zaległego wynagrodzenia oraz posiada 400 tysięcy opcji na akcje Halliburtona. W 2001 roku Halliburton otrzymał umowę stałą (a standing contract) na usługi nadzwyczajne dla armii, co oznacza kontrakt bez określonej wartości, uruchamiany w razie potrzeby, na przykład w przypadku wojny, kiedy to popyt na usługi nadzwyczajnie gwałtownie rośnie. Krótko po podpisaniu umowy wybuchły wojny w Afganistanie i Iraku. Umowa była załatwiona przez biuro wiceprezydenta. Co najciekawsze, Halliburton miał wtedy na koncie kilka przegranych spraw o oszustwa biznesowe i toczące się śledztwo o łapownictwo. Dzięki wojnie w Iraku umowa z Halliburtonem oceniana była na 13 miliardów.

Jeb Bush. Młodszy brat Georga. W czasie 9/11 był gubernatorem Florydy, gdzie mieszkała większość terrorystów, jak i agenci Mossadu. Jako gubernator uczestniczył w manipulacjach przy wyborach prezydenckich w 2000 roku, w czasie których przepchnięto Busha juniora, co było niezbędne dla przeprowadzenia 9/11.

Ronald Rumsfeld. Sekretarz obrony w latach 1975-1976 w administracji Geralda Forda i w latach 2001-2006 w administracji Busha juniora. Wcześniej pełnił kilka funkcji w administracji Nixona.

De facto minister wojny w czasie inwazji na Irak i wojny w Afganistanie. W czasie swojej kadencji doprowadził do masowego stosowania tortur przez amerykańskie wojsko, za co media ogłosiły go ‘ministrem od tortur’.

W 1984 roku był specjalnym wysłannikiem ówczesnego sekretarza obrony Georga Shulza w Iraku, gdzie spotykał się z Saddamem Husseinem. Jednym z zadań Rumsfelda było namówienie ludzi z partii Husseina BAAS do zlecenia amerykańskiej kompani Bechtel (gigant w naftowym lobby) budowy wielkiego rurociągu, który miałby łączyć irackie pola naftowe z jordańskim portem Akaba. Nic z tego nie wyszło, ponieważ Saddam się nie zgodził twierdząc, że Izrael zniszczyłby rurociąg przy pierwszej lepszej okazji. Zamiast tego wybudowano rurociągi do Arabii Saudyjskiej i do Turcji. Oprócz tego Bechtel w 1988 roku zaraz po tym jak chemiczny Ali zagazował tysiące Kurdów, dostał umowę na budowę dwóch dużych fabryk chemicznych w okolicach Bagdadu. Takim sposobem amerykańskie lobby wsparło Saddama przy produkcji broni chemicznej. W raporcie przekazanym ONZ-owi przez Irak w 2002 roku Bechtel był wymieniony jako jeden z dostawców technologii do produkcji broni chemicznych. Powracając do ówczesnego szefa Rumsfelda – Georga Shulza – jest on obecnie jednym z dyrektorów Bechtela. ....