Czytelników na SMN:  

           Radio ZET   ESKA   Polskie Radio  WM Jamendo

Słowo o mnie

Nazywam się Wiesław Matuch

Aktualizacja 14.08.2008 r.

Moja legitymacja przynależności do Solidarności z 1990 roku, podpisana przez W. Frasyniuka.
W ZETO Wrocław byłem również członkiem komisji zakładowej.
Pracowałem tam 10 lat na 3 zmiany przy obsłudze dużych komputerów IBM i RIAD.

Informatyk. Autor strony SMN. Czy uprawiam sport? Lubię szybko jeździć rowerem. W młodości największy mój rekord to 200 km w ciągu jednego dnia. Zawsze jeździłem kolarzówkami, teraz góralem. Mam takie przełożenia w przerzutkach, że wyjadę spokojnie pod każdą górkę. Poza tym od urodzenia jestem katolikiem. Byłem ministrantem, lektorem...

Do rozszerzenia swojej wiedzy o życiu doszedłem w sposób naturalny.

Rozpoczynałem jak każdy katolik. Jednakże z upływem czasu samo życie pokazywało mi nowe obszary do rozpoznania. W końcu zauważyłem, że oprócz katolicyzmu istnieją inne religijne idee, niektóre starsze od chrześcijaństwa. Zapytałem: po co tyle religi, gdzie każda głosi co innego i jedna drugiej w dużej części zaprzecza?  Zastanowił mnie fakt, iż wszystkie religie są neutralne i głoszą, że tylko ta jest prawdziwa i zna całą prawdę. Wówczas szeroko otworzyłem oczy i dokonałem głębszej analizy zjawisk religijnych. To z kolei pozwoliło mi spojrzeć na świat jeszcze z innej strony niż uczyła mnie do tej pory moja wiara.

Na początku swojej drogi byłem bardzo dogmatyczny, nie przyjmowałem nic co było sprzeczne z nauką kościoła. Brałem udział w różnych katolickich ruchach jak: odnowa w duchu świętym, ruch zielonoświątkowy... Po wielu długich latach moich poszukiwań i doświadczeń, odkryłem wiele nieprawidłowości w mojej wierze katolickiej, wiele ukrytych a nawet zafałszowanych treści. Dziś myślę inaczej, choć cel mojej drogi pozostaje wciąż taki sam - osiągnąć życie wieczne. Dziś uważam wszystkie religie i wyznania, łącznie z religiami wschodu jako początkowy stopień zaciekawienia życiem. Ponieważ życie posiada w sobie wiele nieodkrytych tajemnic, wiara jest wykorzystywana do tego właśnie rozciekawienia umysłu sprawami istoty życia. Jest tajemnica - jest wiara. Tajemnica i wiara jest w zasadzie tym samym. Lecz do wiary dodaje się wiele realnych cech: wiarę w boga, wiarę w cuda, wiarę w magię, wiarę w zjawiska paranormalne, słowa, zapewnienia, itp.

Religie w moim przekonaniu to dopiero "przedszkole". Człowiek mądry powoli odrywa się od wszystkiego co stworzyli ludzie. Uważam, że sfera "duchowa" tak samo została stworzona przez ludzki czynnik, gdyż powstała jako produkt na drodze burzliwych i lękowych poszukiwań odpowiedzi na podstawowe pytania o sens życia. Wyobraźnia stworzyła wszystkie nauki duchowe, które są całkowicie błędne. Wszystko, co czytamy w literaturze religijnej wschodu i zachodu, to czcza gadanina. Mówienie o tym, że stanowimy jedność, że jesteśmy jakimiś duchami, i że wszyscy złączymy się kiedyś w jednego ducha - to bajki. Owszem miłość łączy wszystkich, ale każdy pozostaje indywiduum na zawsze. Prawda jest zupełnie inna, diametralnie różna, jest dokładnym zaprzeczeniem tego, co mogło by stanowić obszar prawdy dla współczesnych ludzi. Owszem jest życie duchowe, ale w innym znaczeniu. To, co ludzkość zna obecnie, to rekwizyt. Nieliczne jednostki wiedzą więcej, ale świat ich nie przyjmuje. Powodem tego jest słabiutki poziom poznawania.

Jeśli mowa już o niebie, to tam żyje się tak jak na ziemi, całkiem podobnie. Każdy jest indywidualnością. Istnieje materia, ale innej klasy. Niebo od ziemi różni się tym, że jest wszystko na bardzo wysokim poziomie. Miłość posiada stały walor wolności, piękna i atrakcji. Szczęście odczuwa się poznawaniem i smakowaniem na różnych poziomach wibracji, które są niezwykle plastyczne i wiecznie formowalne.

Mówię to oczywiście za siebie, i nie występuję w niczyim imieniu. Odrzucam wszystkie ludzkie wytwory filozoficzne, w tym religie jakiekolwiek, i przez kogokolwiek założone. Przeczytałem dzieła wielkich mistyków religijnych, takich jak np. Dzieła świętego Jana od krzyża, Dzieła świętej Teresy z Avila, pisma świętego Ojca Pio, pisma świętego Jana Bosko, i wielu innych w tym starochrześcijańskich, jak np. "O zasadach" Orygenesa. Biblię przeczytałem w całości nie jeden raz. Poznałem i przestudiowałem literaturę wschodu. Rozmyślałem długo trzymając w rekach Bhagavad Gitę - taką jaką jest. Oprócz tego wiele książek autorstwa Swami Prabhupady, np. "Źródło Wiecznej Przyjemności", Srimad Bhagavatam, i inne hinduskie książki.

Oprócz tego interesuje mnie postęp, technika, informatyka... Sam pisuję krótkie przemyślenia angażując w nie różne dyscypliny życia. Napisałem również ponad trzysta wierszy.

Jestem przekonany, że obecnie żyjemy na takim etapie ewolucyjnym, że jedynie nauka może dać nam wyjaśnienie i skłonić nas do poszukiwania życia wiecznego. Tradycje wiar pozostawiam za sobą. Traktuję je jako relikt przeszłości.

Stawiam na badania i naukę. Stawiam na odkrywanie niewiadomych tylko i wyłącznie drogą naukową. Gdy się wnikliwiej przyglądniemy naturze życia, przyrodzie, zauważymy, że poza nauką nic innego w przyrodzie nie istnieje. Wszystkie kody DNA, komórka, liść, robaczek, każdy zewnętrzny i wewnętrzny organ jest precyzyjnie naukowo zaprojektowany i uczyniony za pomocą nauki żywym organizmem. Dziś już to zauważamy i powoli próbujemy modyfikować geny. Aby nie zapeszyć nauki mówię to w cichości, że już potrafimy klonować istoty w całości. O sztucznym zapłodnieniu, nie wspominam, bo to już normalne.

Robimy to jeszcze nieudolnie, ale co się dziwić, nie posiadamy wiedzy, by porównywać się z wysokiej klasy naukowcami z kosmosu. Oni mają już wiele za sobą - projektowali i programowali życie na wielu galaktykach. Ale na pewno kiedyś im dorównamy. Mało tego, to co zwyczajowo nazywamy ludzką duszą, ona również jest zrobiona dzięki wysoko zaawansowanej wiedzy. Świadomość jest dziełem nauki, tak jak zresztą i miłość. Ewolucja nie wystartowała sama z siebie - to dzieło bardzo zaawansowanej technologii. Życie jest czystą wiedzą i nauką. Nasze reakcje uczuciowe zostały zaprojektowane w ten sam sposób. Jesteśmy stworzeni dzięki nauce i przez naukę. Człowiek i zwierzęta - to czysta synteza biotechnologiczna. Wiedza to technologia, której narzędziem jest myślące światło. Właściwie to światło jest wiedzą, lecz bliżej nam posługiwać się określeniem: nauka i wiedza. Dla człowieka to ważne sprecyzowanie. Ostatecznie Światło jest istotą wszelkiego bytu. Ktoś mógłby powiedzieć, że człowiek jest idealnym biologicznym komputerem. Nie jest to dobre porównanie, gdyż technologia jaką wykorzystano do produkcji komputera, w porównaniu z technologią tworzącą osobowości, ma się do siebie jak niebo a ziemia. Te technologie są przepastne wobec siebie.

Tylko wiedza stworzyła stan miłości, która pozwala nam pokochać życie. Jestem w stu procentach pewny, że zostaliśmy stworzeni w niebywale zaawansowanych laboratoriach naukowych. Człowiek powstał w głowach naukowców wyższych cywilizacji, to nie ulega wątpliwości. Zaprojektowano ego - ośrodek samoświadomości i od tej pory możemy mówić: "ja", "to jest moje", "to ja zrobiłem", itd.. Dzięki nauce możemy kochać, rozkoszować się i być szczęśliwymi. Wiara nie ma nic z tym wspólnego. Zresztą mówi się w katolicyzmie, że wiara kiedyś odpadnie, gdyż w jawności i wiedzy, nie ma ona najmniejszego sensu.

Dlatego nigdy nie powinniśmy dawać wiary dedukcjom i spekulacjom religijnym, które w całości, od początku do końca -  stworzyli ludzie. Nigdy oni nie analizowali życia w sposób naukowy, gdyż nie mili do tego ani narzędzi, ani wiedzy. Wiara to inaczej niewiedza. Każda religia bez wyjątku na tej niewiedzy się osadza. Co by "guru" nie powiedział, człowiek który nie myśli i nie analizuje - uwierzy mu we wszystko co sobie on wymyśli. Nigdy jeszcze się nie zdarzyło w historii ziemian, aby religia przyniosła ludziom wyzwolenie i prawdziwe korzyści. Odwrotnie, każda ma skłonności do potępiania wszystkich. Dlaczego? Bo pozbawiona jest całkowicie empirycznej nauki o życiu. Każda religia głosi jedną rzecz - kompletną niewiedzę. I pragnie w tej niewiedzy utrzymywać swoich wyznawców. Po co to robi? To chyba już wszyscy się domyślają.

Moja świadomość również ewoluowała, dlatego nie zmieniam swoich starszych pism, wierszy ani pamiętnika. Świadczą one o moim stopniowym rozwoju. Tam uczyłem się dodawać, obecnie umiem już potęgować. Przede mną jeszcze wiele nauki i sfer poznawania. Nie zatrzymuję się na tej drodze. I nie mam zamiaru nigdy tego uczynić.

Jestem człowiekiem bardzo tolerancyjnym, nie przeszkadza mi w niczym fakt, jeśli ktoś jest ateistą czy ma inne przekonania. Wszystkich traktuję równo. Szanuję przekonania innych jak swoje. Nikogo nie potępiam, przeciwnie, nikt nie ujdzie memu usprawiedliwieniu, zdając sobie z tego sprawę jak długa i mozolna droga ewolucji prowadziła każdego z nas, do momentu aż staliśmy się ludźmi. To o czymś nam wyraźnie mówi i zmusza do ogromnego szacunku oraz bezinteresownej miłości.

Nikogo też do niczego nie nakłaniam. Chcę jedynie, aby ktoś osobiście poprzez weryfikację ustalonych od dawna "kanonów", przemyślał świat na nowo i stał się jeszcze lepszym, bardziej tolerancyjnym i miłującym człowiekiem. Stare rzeczy przeminęły, trzeba szukać wyzwolenia w nowym świetle. Prawie 50 lat moich poszukiwań Boga, postawiło mnie w takiej wiedzy, jaką obecnie prezentuję na SMN. Mówię o tym prostym językiem, bez warsztatu naukowego czy filozoficznego. Może kogoś na początku boleć to inne spojrzenie, stojące jakby w sprzeczności z kościołem, ale nie ja temu jestem winien lecz kościół, który wiele aspektów wiedzy ukrył. Ufam jednak, że w kościele kiedyś nastąpi zmiana i wiedza ta zostanie otworzona. A gdy dojdzie do tego oświecenia, mam w sercu ukrytą nadzieję, że kościół się wtedy samozwiąże. Za tym przykładem powinny wówczas pójść wszystkie inne religie i wyznania, przyznając się honorowo, że od początku do końca głosiły całkowitą nieprawdę.

Wyjaśnienie moich pozornych sprzeczności w rozumieniu świata i Boga.

Dlaczego w moich przemyśleniach raz sugeruję, że Bóg jest, a drugim razem mówię, że Boga nie ma. Otóż chciałem to krótko wyjaśnić. W świecie istnieje dobro i zło. Wszyscy to widzą i doświadczają. Dobro i zło polaryzuje ze sobą dając możliwość ludziom, oraz bardzo wielu twórczym cywilizacjom we wszechświecie szansę szybkiego wzrostu. Zło, destrukcja.... chroni świat przed stagnacją i zacofaniem. Siły zła i siły dobra są stworzone z tej samej energii. Powstały one na wskutek zaprogramowania nas jako istoty obdarzone wolnością.

Wolność wyboru, inteligencja, spowodowała że jedne cywilizacje poszły drogą uznania władzy absolutnej – Boga, inne wybrały niezależność, postęp, filozofię ateizmu. Władza nad wszechświatem poszła zatem dwubiegunowo. Nie znaczy to, że poszła źle. Wolność o tym zdecydowała.

W praktyce wygląda to tak, że cywilizacje ateistyczne zawsze poszukują, rozmyślają, szukają szczęścia własnymi drogami. Ale mają też wpływ na cywilizacje, które Boga uznają. Ich bunt stał się motorem postępu i odkrywczości życia. Zło napędza wszechświat ku wyzwoleniu. Dba oto by cywilizacje harmonijne nie wpadły w stagnację i nie poczęły się cofać. Dobro i zło zatem idealnie do siebie pasuje. Jaki będzie finał tych obydwu sposobów myślenia i życia we wszechświatach? Jestem przekonany a prawie pewny, bo wciąż to odkrywam, że po zakończeniu cyklów ewolucyjnych, obydwie frakcje niezwykle wspaniale się rozwiną i pogodzą ze sobą. Będą żyły szczęśliwie na wszystkich możliwych swoich poziomach odczuwania. Dzięki doświadczeniu jakie zdobyły, przestaną się polaryzować i kłócić, gdyż nie będzie to już konieczne. Zrozumieją, że są nosicielami pierwotnej energii, której na imię Wolność – Niezależność – Miłość - Bóg.

Lecz nim cykle się nie zakończą, obydwie frakcje dobra i zła, wierzących i niewierzących, zwalczających się nawzajem, muszą istnieć, by można było zbierać cenne doświadczenia. Wszystko to dokonuje się etapami. Cywilizacja ziemska obecnie jest na etapie kolejnej transformacji, zdobywania wiedzy, zbliżania się do tej pierwotnej energii światła - Boga.

Dlatego w moich intuicyjnych przemyśleniach istnieje po części jedna i druga idea, jedna i druga opcja. Obydwie uważam za bardzo dobre, choć jedna z nich jawi się nam jako okrutna, nie do zniesienia, wywołująca choroby, nienawiść, rozpacz i śmierć fizyczną. Staram się zatem ogarniać jednych i drugich. Z mojej strony należy się szacunek oraz zrozumienie dla tych dwóch alternatyw.

Z tego samego powodu kocham bardzo wyznawców ateizmu tak samo, jak osoby ślepo wierzące w Boga i kościół. Choć często krytykuję, wskazuję na zafałszowania, manipulację, to tak naprawdę, wiem, że taka gra musiała zaistnieć, aby mogło w końcu dość do oczyszczenia świadomości i wyzwolenia. Ludzie widząc zło, ateizm, okropnie się denerwują, potępiają, nie stać ich na tolerancję. Spokojnie. Należało by raczej głębiej zrozumieć zależności pomiędzy dobrem a złem. Być może wówczas szybciej postępowalibyśmy na drodze Wolnej Ewolucji Świadomości, zmierzając ku Inteligentnej i Rozkosznej Miłości Boga.