Tomik poezji Boże nie umieraj zdobył 1. nagrodę w konkursie poetyckim na debiut poetycki w roku 1996 organizowanym przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich - Oddział we Wrocławiu. 

   Z posłowia: Oto pojawił się poeta nie zapowiedziany wcześniejszą publikacją ani wieścią gminną (...). Maciej Grzesiowski nie odwraca twarzy przed niechcianym odbiciem. Próbuje - na miarę swojego doświadczenia - odejrzeć mu, jak w liryku Norwida ("Fatum"), odejrzeć mu coś, co w nędzy sumienia pozostaje nieugaszone: blask prawdy. W blasku prawdy mają źródło olśnienia tej poezji. Zarówno przeżycie jak i jego wyraz poddane są temu samemu kryterium pokory, czyli widzenia świata i siebie - takim, jakim jest; takim jakim się jest - bez "podciągania" (naciągania) na wysokość kreacji artystycznej aktualnie "nośnych" konwencji (...)  . Akt poetycki Macieja Grzesiowskiego przywodzi mi na myśl przepiękną legendę, którą w "Zaćmieniu Boga" powiedział Martin Buber (...). Wierzę w niedaremność poezji. Więc i tej poezji.

Bogusław Kierc
 

   Utwory zamieszczone w tym tomiku w większości skupiają się wokół zdarzeń, których miejscem jest, jak odczytujemy, przestrzeń metaforyczna. w dużej ilości pojawiają się klasyczne symbole: ogród, jabłko, łąka, gwiazdy, woda.(...). Wiśnia symbolizuje tu owoc-pokarm do spożycia, a owoc - człowieka.

Agnieszka Libura